Analiza wyników:


Niewielka liczba obszarów objęta opieką zaawansowanych obserwatorów w 2018 r. nie sprzyja niestety daleko idącym wnioskom. Co więcej, Wesoła w 1990 r. była poza granicami Warszawy, nie została zatem objęta ówczesnym monitoringiem. Tym niemniej łatwo zauważyć ogromny przyrost liczby mazurków we wszystkich zarezerwowanych obszarach tegorocznego Wróbliczenia. W przeciwieństwie do wróbli (ich analiza na oddzielnej mapie) należałoby wręcz skorygować skalę. W 1990 roku najliczniejszy przedział to ponad 45 par mazurków na km2. W czasie Wróbliczenia ta wartość została bez problemu osiągnięta w większości obszarów, wielokrotnie przekraczając 100 par na km2.


Ogólne wskazówki korzystania z mapy:


Lewa część mapy pokazuje zagęszczenie par mazurków na podstawie Atlasu Warszawy, dane pochodzą z badań ok. 1990 r. Prawa część mapy oparta jest o wyniki Wróbliczenia. Pionowa linia dzieląca te dwie mapy może być przesuwana, umożliwiając w ten sposób wygodną analizę zmian.


* Po pewnym zbliżeniu na mapie pojawiają się punkty przedstawiające poszczególne obserwacje, oddzielnie opiekunów obszarów (kwadraty) i pozostałych osób (koła). Intensywność koloru tych symboli koresponduje z liczbą mazurków - zgodnie z legendą po prawej stronie mapy.


Każdy z obszarów, zarówno w 1990, jak i 2018 roku może zostać zaznaczony. Po lewej stronie mapy pojawia się wówczas okno ze szczegółowymi danymi (zawiera ono dla porównania również informacje o liczbie wróbli).


Organizatorzy:

OTOP


Psubraty


Wróbliczenie, porównanie liczby par mazurków / km2 w latach 1990-2018

Dane punktu